میرعماد حسنی: اوج هنر نستعلیق در بستر تمدن اسلامی، ایرانی
کتاب «میرعماد حسنی» که یکی از مجلدات مجموعه ارزشمند «آفرینندگان فرهنگ و تمدن اسلام و بوم ایران» انتشارات آفتاب بهشمار میرود، به قلم دکتر علیاکبر ولایتی نوشته شده است. این مجموعه با هدف بازتعریف هویت ملی و ارزشهای اعتقادی، به معرفی بزرگان مؤثر در تاریخ تمدن اسلام و ایران میپردازد.
در بخشی از این کتاب میخوانیم:
میرعماد حسنی سیفی بیتردید از بزرگترین خوشنویسان تاریخ اسلام و ایران و سرآمد خط نستعلیق است؛ هنرمندی که در تمام تذکرهها از او با ستایش یاد شده و آثارش معیار کمال این خط بهشمار میآید. او در نزاکت قلم، استحکام ترکیب و لطافت نگارش، به مرتبهای دست یافت که کمتر کسی توان همسنجی با او را داشت.شهرت و مهارت بیمانند میرعماد، او را به دربار شاه عباس صفوی کشاند، اما حسادت و سعایت بدخواهان سرانجام به فاجعهای تلخ انجامید و این هنرمند بزرگ به شکلی ناجوانمردانه به قتل رسید. مرگ او، نهتنها ضایعهای برای هنر خوشنویسی، بلکه زخمی بر پیکره فرهنگ و تمدن ایرانی–اسلامی بود.جایگاه میرعماد را میتوان در امتداد سنتی دانست که پیشتر عالمانی چون شیخ مفید بنیان نهاده بودند؛ سنتی که در آن، علم، دین و فرهنگ نقشی اساسی در شکلگیری هویت تمدنی اسلام و ایران داشت. اگر شیخ مفید در قرون چهارم و پنجم هجری با سامانبخشی به فقه و کلام شیعی، پایههای فکری تمدن اسلامی را استوار کرد، میرعماد در قرن یازدهم هجری، با هنر خوشنویسی، این تمدن را به اوج ظرافت و زیبایی بصری رساند. بدینسان، میرعماد و شیخ مفید، هر یک در حوزهای متفاوت، نمایندگان عصرهای شکوفایی تمدن اسلامی هستند؛ یکی در قلم اندیشه و دیگری در قلم هنر.
