حنین بن اسحاق: معمار نهضت ترجمه و بنیانگذار پیوند طب یونانی با طب اسلامی
در قرنهای نخست هجری، تمدن اسلامی با شتابی چشمگیر در علوم دینی و غیردینی بالید و یکی از موتورهای اصلی این شکوفایی، جنبش ترجمه بود. در این میان، حنین بن اسحاق چهرهای کلیدی و «ذووجهین» به شمار میآید: هم پزشکی پرآوازه بود و هم مترجمی چیرهدست که توانست فاصله زبانی و مفهومی میان یونانی و عربی را کم کند. او با ترجمه و ساماندهی آثار بزرگان پزشکی و فلسفه، بهویژه بقراط و جالینوس (و نیز شماری از متون ارسطو) نقش تعیینکنندهای در شکلگیری دانش پزشکی در جهان اسلام گذاشت؛ بهگونهای که سخن گفتن از طب اسلامی و نهضت ترجمه، بدون یاد او ناقص میماند.
در بخشی از این کتاب میخوانیم:
کتاب «حنین بن اسحاق» به قلم دکتر علیاکبر ولایتی (در قالب کتابهای معرفی مفاخر تمدنی) با رویکردی تمدنپژوهانه و تاریخنگارانه زندگی، زمانه و اثرگذاری حنین را روایت میکند؛ اینکه چگونه یک پزشک–مترجم توانست مسیر انتقال دانش پزشکی یونانی به زبان عربی را هموار کند و استانداردی علمی برای ترجمه و آموزش پدید آورد.محورهای اصلی کتاب معمولاً شامل این موارد است:
• ترسیم فضای علمی و فرهنگی قرن سوم هجری و زمینههای شکلگیری نهضت ترجمه
• معرفی نقش مراکز علمی (مانند بیتالحکمه) و شبکه حامیان علم
• زندگینامه حنین، شیوه کار او در ترجمه، و چراییِ اعتبار بالای ترجمههایش
• بررسی اثر ترجمههای بقراط و جالینوس بر تکوین طب اسلامی و آموزش پزشکی
