نورالدین عبدالرحمن جامی: قله عرفان سنّتی و پرچمدار محبت اهلبیت(ع) در آستانۀ عصر صفوی
نورالدین عبدالرحمن جامی از درخشانترین چهرههای معرفت، ادب و عرفان ایران در اواخر عصر تیموری و آستانۀ ظهور سلسلۀ صفویه است؛ اندیشمندی که در تاریخ فرهنگ و اعتقاد ملت ایران، همچون ستارهای فروزان میدرخشد. جامی، در عین پیروی از طریقت عرفانی، همانند عالمان شریعت بر توسل به ائمۀ معصومین(ع) تأکید میکرد و این باور را نهتنها در گفتار، بلکه در آثار منظوم و منثور خویش بهروشنی بازتاب داد.
او در بیان اوصاف و مناقب اهلبیت(ع)، بهویژه امیرالمؤمنین حضرت علی(ع)، اشعار فراوانی سروده است. جلوههای عمیق ارادت معنوی جامی در سفر حج نیز آشکار میشود؛ جایی که با نهایت خضوع و خاکساری، اشعاری سرشار از اخلاص و معنویت میسراید. همچنین حضور او در نجف اشرف و سرودن غزلی در وصف امیرالمؤمنین(ع)، نشاندهندۀ پیوند درونی عرفان او با محبت علوی و معارف اهلبیتی است.
جامی در برهۀ تاریخی حساسی میزیست که جامعه ایرانی در آستانۀ تحولی بزرگ در هویت دینی و فرهنگی خود قرار داشت. از این منظر، او و دیگر فرهیختگان همعصرش را میتوان پرچمداران نهضت احیای فرهنگ و عرفان اسلامی با گرایش اهلبیتی دانست؛ نهضتی که زمینههای فکری و معنوی تحولات بعدی در ایران را فراهم ساخت.
کتاب «نورالدین عبدالرحمن جامی» اثر دکتر علیاکبر ولایتی و منتشرشده توسط انتشارات آفتاب، از آثار ارزشمند مجموعۀ «پدیدآوران فرهنگ و تمدن اسلامی و سرزمین ایران» است که به بررسی جامع زندگی، اندیشهها و آثار یکی از بزرگترین عارفان و شاعران ایران میپردازد.
این کتاب در شش فصل تنظیم شده است؛ بهگونهای که در فصل چهارم، افکار، عقاید و مبانی فکری و عرفانی جامی با دقت تحلیل میشود و در فصل پایانی، آثار علمی، ادبی و عرفانی او معرفی و ارزیابی میگردد. دکتر ولایتی در این اثر نشان میدهد که جامی چگونه در عین وفاداری به سنت عرفانی، بر پیوند شریعت و طریقت تأکید داشت و محبت و توسل به اهلبیت(ع) را رکن اساسی سلوک معنوی خود میدانست.
کتاب «نورالدین عبدالرحمن جامی» تصویری روشن از جایگاه جامی در تحولات فکری و فرهنگی اواخر عصر تیموری ارائه میدهد و او را بهعنوان یکی از چهرههای اثرگذار در تداوم و تعمیق عرفان اسلامی–اهلبیتی در ایران معرفی میکند. این اثر برای پژوهشگران ادب فارسی، عرفان اسلامی و تاریخ فرهنگ ایران، منبعی معتبر و راهگشا بهشمار میآید.
جامی در برهۀ تاریخی حساسی میزیست که جامعه ایرانی در آستانۀ تحولی بزرگ در هویت دینی و فرهنگی خود قرار داشت. از این منظر، او و دیگر فرهیختگان همعصرش را میتوان پرچمداران نهضت احیای فرهنگ و عرفان اسلامی با گرایش اهلبیتی دانست؛ نهضتی که زمینههای فکری و معنوی تحولات بعدی در ایران را فراهم ساخت.
کتاب «نورالدین عبدالرحمن جامی» اثر دکتر علیاکبر ولایتی و منتشرشده توسط انتشارات آفتاب، از آثار ارزشمند مجموعۀ «پدیدآوران فرهنگ و تمدن اسلامی و سرزمین ایران» است که به بررسی جامع زندگی، اندیشهها و آثار یکی از بزرگترین عارفان و شاعران ایران میپردازد.
این کتاب در شش فصل تنظیم شده است؛ بهگونهای که در فصل چهارم، افکار، عقاید و مبانی فکری و عرفانی جامی با دقت تحلیل میشود و در فصل پایانی، آثار علمی، ادبی و عرفانی او معرفی و ارزیابی میگردد. دکتر ولایتی در این اثر نشان میدهد که جامی چگونه در عین وفاداری به سنت عرفانی، بر پیوند شریعت و طریقت تأکید داشت و محبت و توسل به اهلبیت(ع) را رکن اساسی سلوک معنوی خود میدانست.
کتاب «نورالدین عبدالرحمن جامی» تصویری روشن از جایگاه جامی در تحولات فکری و فرهنگی اواخر عصر تیموری ارائه میدهد و او را بهعنوان یکی از چهرههای اثرگذار در تداوم و تعمیق عرفان اسلامی–اهلبیتی در ایران معرفی میکند. این اثر برای پژوهشگران ادب فارسی، عرفان اسلامی و تاریخ فرهنگ ایران، منبعی معتبر و راهگشا بهشمار میآید.
