ابویوسف یعقوب کِندی: بنیانگذار فلسفۀ اسلامی و پل پیوند حکمتهای یونانی، ایرانی و هندی
ابویوسف یعقوب بن اسحاق کِندی بهعنوان نخستین فیلسوف بزرگ جهان اسلام، جایگاهی بنیادین در تاریخ اندیشۀ اسلامی دارد. او نخستین متفکری بود که فلسفه را نه بهصورت پراکنده و ذوقی، بلکه با روشی نظاممند و آگاهانه در تمدن اسلامی پیریزی کرد. کندی با ترجمه و شرح آثار فلسفی از زبانهای یونانی، ایرانی و هندی به عربی، زمینهای فراهم آورد که میراث حکمت پیشین در بستر فرهنگ اسلامی جذب، هضم و بازآفرینی شود.
کندی تنها مترجم نبود، بلکه فیلسوفی خلاق و صاحبنظر بهشمار میرفت که در آثار خود کوشید میان عقل فلسفی و باور دینی سازگاری برقرار کند. او با تألیفها و تفسیرهای متعدد در حوزههایی چون فلسفه، منطق، الهیات، ریاضیات و علوم طبیعی، نقش تعیینکنندهای در شکلگیری هویت فلسفۀ اسلامی ایفا کرد. تلاشهای او سبب شد فلسفه از جایگاهی حاشیهای خارج شود و بهعنوان دانشی جدی و معتبر در تمدن اسلامی تثبیت گردد.
بیتردید، نشاط، پویایی و تداوم فلسفۀ اسلامی در قرون بعدی—از فارابی و ابنسینا تا متفکران متأخر—مرهون کوششهای علمی و فرهنگی کندی است؛ اندیشمندی که راه را برای گفتوگوی عقل و ایمان در تمدن اسلامی هموار ساخت.
کتاب «ابویوسف یعقوب کندی» اثر دکتر علیاکبر ولایتی و منتشرشده توسط انتشارات آفتاب، به بررسی جامع زندگی، آثار و نقش تمدنی نخستین فیلسوف اسلامی میپردازد. در این اثر، کندی بهعنوان پایهگذار جریان فلسفی در جهان اسلام معرفی میشود؛ شخصیتی که با تلاشهای علمی خود، بستر شکلگیری سنت عقلانی اسلامی را فراهم کرد.
دکتر ولایتی در این کتاب، ضمن تبیین جایگاه کندی در جنبش ترجمه و انتقال علوم، نشان میدهد که چگونه او فلسفه را از حدّ ترجمه صرف فراتر برد و با رویکردی نظاممند، آن را در خدمت فهم عقلانی دین و جهان قرار داد. کتاب همچنین به نقش کندی در پیوند دادن حکمتهای یونانی، ایرانی و هندی با فرهنگ اسلامی و تأثیر عمیق او بر متفکران پس از خود میپردازد.
این اثر، منبعی معتبر و خواندنی برای پژوهشگران فلسفۀ اسلامی، تاریخ علم و علاقهمندان به ریشههای عقلگرایی در تمدن ایرانی–اسلامی است و جایگاه کندی را بهعنوان سنگبنای فلسفۀ اسلامی بهروشنی ترسیم میکند.
