کد خبر: ۲۵۸

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۳:۲۱

خاطره دکتر ولایتی از ۲۱بهمن 1357

مشاور مقام معظم رهبری در امور بین‌الملل نحوه شکسته شدن حکومت نظامی را توسط مردم پس از صدور بیانیه امام راحل در شب ۲۱ بهمن تشریح کرد.

پایگاه اطلاع رسانی دکتر ولایتی:
علی‌اکبر ولایتی مشاور مقام معظم رهبری در امور بین الملل در پاسخ به این سؤال خبرنگاری که: "شب 22 بهمن 57 کجا بودید و از آن ایام چه خاطره‌ای دارید؟" گفت: ما بعدازظهر 21 بهمن از رادیو شنیدیم که حکومت نظامی برقرار شده است و نباید از خانه خارج می‌شدیم؛ مانده بودیم که چه‌کاری انجام دهیم، ضمن این‌که رادیو در آن زمان در اختیار رژیم پهلوی بود.

وی اضافه کرد: از سوی دیگر از طریق اعلامیه‌ها باخبر شدیم که نظر امام خمینی(ره) آن است که مردم بیرون بیایند و ایشان به‌عکس نظر دولت اعلام موضع کرده بودند؛ نظر ایشان بر آن بود که مردم در خیابان‌ها بیایند.

ولایتی با بیان اینکه در آن شب بسیاری از مردم نخوابیدند، خاطرنشان کرد: زمستان بود و در چهارراه‌ها آتش روشن کرده بودند و بسیاری چوب و چماق در دست داشتند که اگر از طرف حکومت، نظامی‌ها آمدند با آنها درگیر شوند.

دبیرکل مجمع جهانی بیداری اسلامی اضافه کرد: همچنین بعضی افراد اسلحه‌هایی را به دست آورده بودند ولی در کل، اکثر مردم از بعدازظهر تا فردای صبح 22 بهمن که منجر به روز پیروزی شد، بیدار مانده بودند.

وی با بیان این مطلب که شخص امام خمینی(ره) این تصمیم را گرفته بودند که مردم در خیابان‌ها بیایند و حکومت نظامی را بشکنند، اظهار داشت: برخی از کسانی که در نزدیکی امام بودند می‌گفتند که این اقدام انجام نشود چرا که ممکن است خون‌های عظیمی ریخته شود اما امام فرمودند که مردم در خیابان‌ها بیایند و این اقدام امام(ره) باعث شد که توطئه آنها خنثی شود.

ولایتی افزود: خود ما هم نیز جزو همان افرادی بودیم که در خیابان بودیم.

وزیر اسبق امور خارجه خاطرنشان کرد: 19 بهمن 57 نیروی هوایی به‌خدمت امام آمدند و در روز 20 بهمن نیروهای گارد به مرکز نیروی هوایی حمله کردند و این موضوع اطلاع‌رسانی شد. به‌همین‌جهت مردم به‌سمت نیروهای گارد حمله کردند و نیروهای گارد از سمت خیابان پیروزی و تهران نو به‌سمت مرکز شهر آمدند و مردم با آنها درگیر شدند و مردم به‌سمت تانک‌های گارد کوکتل مولوتوف پرتاب می‌کردند؛ این درگیری باعث شد تا تعدادی مجروح شوند.

رئیس بیمارستان مسیح دانشوری با اشاره به اینکه: "بنده در آن ایام رئیس درمانگاه شهدای تجریش بودم"، افزود: در آن درمانگاه، شبانه 600 مریض دیده می‌شد. بر این اساس ما در آن موقع سازمان‌دهی پزشکی انجام داده‌ و تعدادی بیمارستان خارج از این درمانگاه دایر کرده بودیم که یکی از آن بیمارستان‌ها در زیرزمین مسجد جوزستان بود؛ در آنجا پزشکان، مجروحان را درمان می‌کردند تا دیگر گیر ساواک نیفتند.

ولایتی در ادامه خاطرنشان کرد: همچنین بیمارستانی را در باغ فردوس تأسیس کردیم و یک آپارتمان کوچک را که برای حجت الاسلام شجونی در میدان تجریش بود در اختیار داشتیم و آنجا انبار داروهای ما شد و بنده مدیریت این چهار بیمارستان غیررسمی را به‌عهده داشتم.

وی ادامه داد: در آن ایام ما آمبولانس‌های بیمارستان را فرستاده بودیم تا مجروحان را به بیمارستان منتقل کنند، یکی از کسانی که در این آمبولانس‌ها رفت تا مجروحان را به بهداری بیاورد، خانمی اهل گیلان بود؛ این خانم کنار در آمبولانس نشست تا از خیابان تهران‌نو مجروحان را به بهداری بیاورد، در همان خیابان تهران نو، گلوله خورد به پیشانیش و درجا شهید شد.

ولایتی همچنین در پاسخ به این سؤال که: "اولین مسئولیت شما بعد از انقلاب چه بود؟" اظهار داشت: اولین مسئولیتم معاونت درمان وزارت بهداری بود.