آقامحمد بیدآبادی: حلقۀ استوار تداوم حکمت صفوی در گذار به عصر افشار و زند

در بخشی از این کتاب میخوانیم:

 

وی دانش خود را در محضر بزرگانی چون میرزا محمدتقی الماسی ـ از نوادگان شیخ محمدتقی مجلسی و از برجسته‌ترین فقها، علما و حکمای اصفهان ـ تکمیل کرد و خود به یکی از کانون‌های اصلی آموزش فلسفه، فقه و حکمت در اصفهان بدل شد. آقامحمد بیدآبادی نه‌تنها در انتقال معارف حکمی نقش داشت، بلکه با پرورش ده‌ها دانشمند و حکیم برجسته، استمرار اندیشۀ شیعی و فلسفۀ اسلامی را تضمین کرد.
از جمله شاگردان نامدار او می‌توان به سیدابوالقاسم رشتی، ملا علی نوری، ملا محراب عارف گیلانی، حاجی محمدابراهیم کلباسی (کرباسی)، سیدصدرالدین محمدباقر، کاشف دزفولی، عبدالرزاق بیگ دنبلی (مفتون)، صمدی شهرستانی و محمد بن عبدالله شهاندشتی لاریجانی شمس‌آبادی اشاره کرد؛ چهره‌هایی که هر یک در تداوم و گسترش حکمت و علوم اسلامی نقش‌آفرین شدند. بدین‌سان، آقامحمد بیدآبادی را باید پلی استوار میان حکمت صفوی و شکوفایی دوبارۀ اندیشۀ فلسفی در قرون بعدی دانست.
کتاب «آقامحمد بیدآبادی» نوشتۀ دکتر علی‌اکبر ولایتی و منتشرشده توسط انتشارات آفتاب، از مجلدات مهم مجموعه معتبر «آفرینندگان فرهنگ و تمدن اسلام و بوم ایران» است؛ مجموعه‌ای که به معرفی شخصیت‌هایی می‌پردازد که در حفظ و تداوم هویت علمی، دینی و تمدنی ایران و جهان اسلام نقشی بنیادین داشته‌اند.
در این اثر، دکتر ولایتی با رویکردی تاریخی–تحلیلی به بررسی زندگی، استادان، آثار و شبکۀ شاگردان آقامحمد بیدآبادی می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه او در یکی از بحرانی‌ترین مقاطع تاریخ ایران، بار صیانت از میراث فلسفی و حکمی شیعه را بر دوش کشید. کتاب، بیدآبادی را نه صرفاً به‌عنوان یک مدرس یا عالم، بلکه به‌مثابۀ محور انتقال دانش و حکمت صفوی به نسل‌های بعد معرفی می‌کند.
«آقامحمد بیدآبادی» انتشارات آفتاب، اثری راهگشا برای پژوهشگران تاریخ فلسفۀ اسلامی، تاریخ تشیع و تحولات فکری ایران در قرون دوازدهم و سیزدهم هجری است و جایگاه این حکیم بزرگ را در منظومۀ تمدن اسلامی–ایرانی به‌روشنی تبیین می‌کند.