رضا عباسی: بنیان‌گذار مکتب اصفهان و نوسازِ نگارگری ایرانی در عصر صفوی

در بخشی از این کتاب میخوانیم:

 

در این مکتب تازه، شیوه کهن نقاشی ایرانی ــ که بر فضاسازی‌های پیچیده و ترکیب‌بندی پیکره‌های انبوه استوار بود ــ جای خود را به نمایش تک‌چهره‌ها و تک‌پیکره‌ها با پوشش‌های فاخر، ژست‌های آرام و تأمل‌برانگیز داد. رضا عباسی در عرصۀ مصورسازی نیز مرزهای پیشین را درنوردید و نقاشی را از وابستگی صرف به حواشی کتاب‌های ادبی رها ساخت و به آن هویتی مستقل بخشید.
او که در کتاب‌خانۀ سلطنتی شاه عباس فعالیت می‌کرد، بیشتر به خلق نقاشی‌های تک‌برگی و دوبرگی می‌پرداخت. ویژگی‌های شاخص آثارش، همچون فضاسازی ساده و سنجیده، خطوط دَوَرانی نرم و دلپذیر، کاربرد حداقلی رنگ و طراحی استادانۀ خز لباس و موی سر و ریش مردان، سبکی منحصربه‌فرد پدید آورد که تأثیری عمیق و ماندگار بر نسل‌های بعدی هنرمندان گذاشت. بدین‌سان، رضا عباسی را می‌توان نماد گذار نگارگری ایرانی از روایت‌پردازی جمعی به بیان فردی و زیبایی‌شناسی نوین دانست.
کتاب «رضا عباسی» اثر دکتر علی‌اکبر ولایتی و منتشرشده توسط انتشارات آفتاب، پژوهشی تحلیلی درباره زندگی، آثار و جایگاه تمدنی یکی از برجسته‌ترین هنرمندان عصر صفوی است. این کتاب، رضا عباسی را در بستر تحولات فرهنگی و هنری دورۀ شاه عباس اول بررسی می‌کند و نقش او را در شکل‌گیری و تثبیت مکتب اصفهان به‌عنوان نقطۀ عطفی در تاریخ نگارگری ایران تبیین می‌سازد.
دکتر ولایتی در این اثر، با نگاهی تاریخ‌نگارانه و تمدن‌محور، به تحلیل نوآوری‌های سبکی رضا عباسی، استقلال‌یافتن نقاشی تک‌برگی، و تأثیر عمیق او بر هنرهای تصویری ایران می‌پردازد. کتاب «رضا عباسی» از مجموعه آثار انتشارات آفتاب، منبعی ارزشمند برای پژوهشگران تاریخ هنر، دانشجویان هنرهای سنتی و علاقه‌مندان فرهنگ و تمدن ایران‌اسلامی است و تصویری روشن از جایگاه این هنرمند بزرگ در هویت هنری ایران ارائه می‌دهد.