ابوجعفر محمد بن علی بن بابویه قمی، مشهور به شیخ صدوق، از برجستهترین فقیهان و محدثان شیعۀ امامیه در قرن چهارم هجری است که نقش او در تثبیت مبانی اعتقادی و حدیثی تشیع، نقشی بنیادین و ماندگار بهشمار میآید. بر پایه برخی مستندات تاریخی، شیخ صدوق حدود سیصد کتاب و رساله در حوزههای فقه، کلام و حدیث تألیف کرده و بدینسان یکی از پرکارترین و اثرگذارترین عالمان تاریخ تشیع محسوب میشود.
