فرخی سیستانی از برجستهترین و ممتازترین شاعران سبک خراسانی است که در قرون چهارم و پنجم هجری نقشی اساسی در تکامل شعر فارسی ایفا کرد. او را باید از بزرگان شعر توصیفی دانست؛ شاعری که توانایی شگرفش در تصویرسازی، وصف طبیعت، صحنههای بزم و رزم و آفرینش موسیقی درونی شعر، جایگاهی ممتاز برای او در تاریخ ادبیات فارسی رقم زده است. رتبه و درجۀ بالای ادبی فرخی، او را بهدرستی در شمار چهرههای شاخص شعر کلاسیک فارسی قرار میدهد.