احمد بن محمد رازی، مشهور به ابوعلی مسکویه یا مِسکَوَیه، از درخشانترین چهرههای علمی ایران در قرون نخستین اسلامی است؛ اندیشمندی مورخ، فیلسوف، پزشک و ادیب که در فضای علمپرور آلبویه بالید و به مرتبهای از جامعیت علمی رسید که هم دوستان و هم مخالفانش، بیچونوچرا، به مقام والای او اذعان کردهاند. مسکویه نمونه کامل «دانشمند جامعالاطراف» در تمدن اسلامی است؛ شخصیتی که مرز میان فلسفه، اخلاق، تاریخ و پزشکی را درنوردید.
