عبدالقادر بن غیبی حافظ مراغی، ملقب به «حافظ»، از بزرگترین و اثرگذارترین موسیقیدانان تاریخ ایران و جهان اسلام است که بنا بر اصح اقوال در سال ۷۶۸ هجری قمری در مراغه دیده به جهان گشود. نبوغ او از کودکی آشکار بود؛ چنانکه در هشتسالگی حافظ کل قرآن کریم شد و همچون پدرش، در شمار حافظان و قاریان قرآن قرار گرفت. عبدالقادر افزون بر موسیقی، به علوم متداول زمان خود احاطه داشت و شخصیت علمی–دینی او در کنار قریحه هنریاش، جایگاهی ممتاز برایش رقم زد.
